بهداشت و سلامتبیماری ها

تفاوت تالاسمی مینور و ماژور

تفاوت تالاسمی مینور و ماژور

در این مقاله به تفاوت تالاسمی مینور و ماژور می پردازیم. تالاسمی یک بیماری ژنتیکی است که در مناطقی از جهان از جمله ایران شیوع بالایی دارد و از لحاظ بالینی به دو صورت مینور و ماژور دیده می شود. 

در خون ما پروتئینی به نام هموگلوبین وجود دارد که وظیفه انتقال اکسیژن را بر عهده دارد. در بیماران مبتلا به تالاسمی به دلیل نقص در ژن های سازنده هموگلوبین، نوعی کم خونی در بدن ایجاد می شود که نوع خفیف تالاسمی را مینور و نوع شدید تالاسمی را ماژور معرفی می کنند.

تالاسمی مینور

این نوع تالاسمی زمانی ایجاد می شود که فقط یکی از دو ژن مربوطه (پدر و مادر) معیوب باشد. بیماران مبتلا به تالاسمی مینور یا علامت ندارند و یا کم خونی خفیفی دارند. چنانچه دو نفر مبتلا به تالاسمی مینور با هم ازدواج کنند هر کدام از فرزندانشان به احتمال 25 درصد دچار تالاسمی ماژور خواهند شد.

روش های تشخیص

  • آزمایش خون محیطی
  • الکتروفورز هموگلوبین : یک آزمایش خون ویژه برای تشخیص و اندازه گیری انواع مختلف هموگلوبین موجود در خون 
  • آزمایش ژنتیکی

تالاسمی ماژور

زمانی ایجاد می شود که هر دو ژن مربوطه (پدر و مادر) معیوب باشد. با مشاوره قبل از ازدواج و جلوگیری از ازدواج دو فرد مبتلا به نوع مینور می توان از بروز نوع ماژور بیماری پیشگیری کرد. در صورت عدم درمان، این بیماری می تواند با ایجاد نارسایی قلبی عواقب وخیمی به دنبال داشته باشد.

تفاوت تالاسمی مینور و ماژور
تفاوت تالاسمی مینور و ماژور

بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور باید به صورت مکرر تزریق خون انجام دهند. تزریق خون ممکن است موجب تجمع آهن در بدن شود که این مسئله خود عوارضی را به دنبال دارد به همین دلیل لازم است بیمارا ن در کنار خون داروی دیگری را (ترکیبات شلاتور) برای جلوگیری از تجمع آهن تزریق کنند.

علائم بالینی

  • کم خونی شدید
  • بزرگی کبد و طحال
  • اختلال رشد
  • تاخیر بلوغ
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا
بستن